In 2016 werden mijn nieuwbakken vrouw en ik samen 130 jaar en werd het tijd om onze dromen waar te maken…enfin…eigenlijk meer mijn droom dan de hare , daar zij op zeilgebied nog maagd was ! Om het projectje extra aanlokkelijk te maken had ik haar wijs gemaakt dat er in Portugal wuivende palmen stonden en ja hoor, we gingen richting Portugal !
Daar we aan onze leeftijd geen hoogterecords meer braken en de spierballen op onze armen aan de verkeerde kant begonnen te hangen, was het noodzakelijk dat we goede zeilen samen met een degelijk reefsysteem zouden moeten monteren . Dit vonden we in M sails en het easy rollsysteem. Na een aantal proefvaarten waarbij we ongelofelijk verrast waren over de gemakkelijkheid waarbij het easyroll-grootzeil zich liet bedienen, vertrokken we richting wuivende palmen…
Drie dagen later vaarden we de havengeul van Nieuwpoort binnen.
Effe de zeilen innemen (fluitje van een cent met ons easy rolletje ) en nu nog een boxke binnenvaren en de klus is geklaard…dacht ik…
Met ware doodsverachting gooide mijn lieftallige skipperse zich op de steiger, trapte erdoor en werd met een gebroken knie afgevoerd naar het ziekenhuis…ik was de eerste die mijn naam op haar gips mocht zetten!
Veertig dagen later vertrokken we terug en leuk easyrollend vaarden we tot in Fécamp . Alles was vlekkeloos verlopen met een windje van 3 à 4 bf. Nu op naar Saint Vaast , midden in de nacht vertrokken, op vissersmanier met ons grootzeil opgetrokken. Maar zoals men zegt, the proof of the pudding is in the eating …ter hoogte van L’ havre stopte ons knorretje met een knal… het besluit om terug te keren was snel genomen daar mijn skipperse een beetje bleek onder haar lieftallig neusje zag. Om het nog wat leuker te maken besloten de weergoden de wind wat te laten draaien en ook nog wat te laten aanwakkeren…als je van genieten bleek kunt zien, dan was mijn vrouwtje ongelofelijk aan het genieten! Ons jeanneauke schuimde door het water met het bit tussen de tanden, het toenemen van de wind maakte reven noodzakelijk …klampen los, effe lossen, rollen, klampen terug vast …het doorgelatte zeil stond er mooi bij en waarempel, het was echt een fluitje van een cent! Scherp aan de wind vervolgden we onze terugtocht. Voor de havengeul van Fécamp een laatste maal overstag , binnengedragen door een golf gleden we de geul binnen, we easyrolden ons grootzeil binnen en op fok stuurden we de box in.
Moraal van het verhaal : God zij dank voor easyroll van M sails , Nederlands’ hoop in bange dagen!
Hoe verliep het verder? Als je de Nonchalance in je haven ziet binnenkomen, kom even aan boord en onder het genot van een Duvel, vertel ik je heel graag de rest van het verhaal !